پيامبر خدا نازل مىشود « 1 » بر همين اساس در برخى از اين احاديث در مورد اين آيات چنين وارد شده است سَأَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ * لِلْكافِرينَ - [ بولاية علي ] - لَيْسَ لَهُ دافِعٌ « 2 » روشن است اين احاديث در مقام تأويل آيه‌اند نه آنكه شأن نزول آيه را بيان كرده باشند يعنى همان گونه كه معاندان رسالت پس از آنكه حقّانيّت توحيد و رسالت براى آنان كشف شود ، اگر بر آنان نفرين شود يا درخواست عذاب كنند « 3 » عذاب خدا در دنيا يا آخرت دامن‌گير آنان خواهد شد درباره ولايت امام على نيز به همان معيار گرفتار عذاب خواهند شد .

--> ( 1 ) . كافى ، ج 8 ، ص 57 ، 58 ، ح 18 ، حلبى نيز در سيره خود از حضور اين شخص در مسجد مدينه خبر مىدهد ، ر . ك : على حلبى ، السيرة الحلبية ، ج 3 ، ص 274 به نقل از : الغدير ، ج 1 ، ص 473 و همين‌طور سبط ابن جوزى ر . ك : تذكرة الخواص ، ص 30 . برخى نيز از قتل وى در بطحاء مكه خبر مىدهند ، ر . ك : شواهد التنزيل ، ج 2 ، ص 382 ، ح 1032 ، شايد برخورد حارث بن عمرو فهرى با پيامبر خدا در مدينه بود ، ولى پس ارتداد و خروج از مدينه در بطحاء مكه گرفتار عذابى مىشود . ( 2 ) . كافى ، ج 1 ، ص 422 ، ح 47 ؛ علّامه مجلسى پس از آنكه سند اين حديث را ضعيف مىشمرد ، اين روايات را از باب تأويل آيه مىشناسد : مرآة العقول ، ج 5 ، ص 61 . ( 3 ) . مانند نفرين پيامبر خدا درباره قريش كه فرمود : « خدايا آنان را به قحطى هفت‌ساله مانند قحطى زمان يوسف گرفتار كن » و آنان هفت سال گرفتار گرسنگى و قحطى شدند به گونه‌اى كه لاشه‌ها را مىخوردند ، ر . ك : حجاج مسلم ، صحيح مسلم ، ج 5 ، ص 342 ، ح 39 ، كتاب القيامة و الجنة و النار و نيز ، ر . ك : محمد بخارى ، صحيح بخارى ، ج 4 ، ص 173 ، ح 4416 .